Van uitstel naar ervoor gaan!

Van uitstel naar ervoor gaan!

Ze zeggen wel eens “alle begin is moeilijk”. Zo was het in ieder geval wel voor mij. Ik neem jullie graag mee naar het prille begin en ontstaan van Uvanti.

Een tijd geleden had ik besloten dat ik mijn eigen coachpraktijk wilde starten. Ik dacht na over een naam en verzon er één (Lavas-coaching). En ik vroeg me af of ik beter Simone Russchen in de naam kon zetten.

Echt goed voelen deed geen van beide namen. Ik kwam in een negatieve spiraal terecht waarbij ik inspiratieloos wat over teksten nadacht, vond dat ik eerst de coachopleiding af moest maken en andere excuses bedacht zoals klussen in huis. Ik was aan het uitstellen.

Website, logo, huisstijl, teksten. Het moest zich allemaal nog ontwikkelen. In onze maatschappij hoor je (denk ik) te lanceren met een website of product dat af is. Je hoort je doelgroep te kennen, een pitch te hebben en precies te weten waar je je in onderscheid. En zo was het voor mij niet, dus ik was de start van mijn coachpraktijk voor me uit aan het schuiven.
Bovenal was ik niet echt tevreden met de naam en slogan die ik op dat moment had bedacht dus bleef ik twijfelen over welke naam het beste was. Bij geen van beide voelde ik trots als ik me voorstelde om het op social media aan te kondigen. Ik vroeg mensen om mee heen naar hun mening. Dat hielp niet, want de meningen waren verdeeld.

Ik bereikte het punt waarop ik vond dat ik toch echt stappen moest gaan zetten. De eerste was om te besluiten welke van de twee namen het zou worden.

En toen…

Terwijl ik de was ophing overwoog ik zelf eens de hulp van een coach in te schakelen om te onderzoeken wat me tegenhield om te starten. Ik stelde me voor welke vraag die coach me zou stellen over de naam. Ineens kon ik eerlijk naar mijzelf zijn over de naam die ik had bedacht. Ik wilde die naam niet. En ik was mijn eigen uitstelgedrag zat. Ik zei tegen mezelf: “Het is tijd om me uit deze brei van onzekerheid te trekken en vooruit te gaan. Avanti!”

Avanti! Het is de naam van de volleybalvereniging waarbij ik ooit speelde. Het klonk leuk. Ik voelde opwinding. Misschien kon ik daar wat mee. Avanti-coaching? … bestaat vast al.  Alleen Avanti? … nee, niet goed. Ik wilde niet als mijn volleybalclub heten. Als ik coach help ik u of je voorwaarts. Avanti-u, avanti-je? Jevanti? Nee: Uvanti! Dat was het. Ik wist het direct, dit wordt hem.
Een combinatie van avanti en de U van u of de afkorting voor het Engelse you/je.

Ik voelde borrelen en bruisen in mij. De naam bestond niet bij de KVK en ook Google was zo vriendelijk om nauwelijks hits terug te geven. Super!

Deze naam wilde ik eigenlijk gelijk op social media zetten zo trots als ik was. Ik wilde ermee de wereld in. Ik deed het niet, want een beetje plan leek me wel handig. Eerst maar eens naar de KVK gaan bijvoorbeeld.

Terwijl ik mijn moeder erover vertelde aan de telefoon krabbelde ik de naam met een stift op een papiertje en dat zag er levendig uit. Zie de foto bij deze blog. En zo ontstond het tijdelijke logo.

Ik testte de naam wel uit. Deze keer vroeg ik niet of anderen het mooi vonden, maar zei “dit wordt ‘m”. En bijna iedereen reageerde enthousiast. Toch leuk. (Of ik was aanstekelijk, dat kan ook).

Twee dagen later deed ik de voorinschrijving bij de KVK.

Teksten schrijven ging ineens een stuk makkelijker. Kleuren kiezen was leuk. Allerlei ideeën borrelden op. Het klopte gewoon.

Met de hulp van Renee de Kruijf werd de website mooier én toegankelijker gemaakt dan ik in mijn eentje voor elkaar kreeg. Wie weet ga ik in de toekomst nog eens met een designer om de tafel zitten, maar voor nu is het prachtig!

Ik ben begonnen en ga ervoor!

Reageren is niet mogelijk.