“Wie bitte?”

“Wie bitte?”

Het is weer vakantietijd en veel mensen gaan naar het buitenland. Stel je zit in Duitsland lekker in de zon op een terras en besteld: “2 glazen droge witte wijn alsjeblieft”.

De bediening kijkt je vragend aan: “Wie bitte?”.

“Wij willen graag 2 glazen droge witte wijn”.

“Sie wollen wein?”.

“Ja dat zeg ik toch, 2 glazen droge witte wijn”.

Ik hoor je zeggen: “Stop maar Simone, zo doe ik dat toch niet! Dan bestel ik toch in het Duits! Vind ik ook leuk trouwens zo’n andere taal spreken. En als we elkaar niet begrijpen dan schakel ik over naar een taal waardoor we elkaar beter verstaan.”

Top!

Nu een situatie die je thuis of op je werk vast wel eens hebt meegemaakt:

“Nee je begrijpt het niet, luister nou eens, ik herhaal het nog een keer!” Vervolgens komt hetzelfde verhaal in ongeveer dezelfde woorden en toon. Terwijl de ander zucht, moeilijk kijkt, afhaakt, er iets tegenin probeert te brengen of zijn visie op het gebeuren duidelijk probeert te maken.

Miscommunicatie is niet effectief en niet fijn. Het is een teken dat er geen contact is. Iedereen heeft een eigen voorkeur in communicatie en filtert wat er gezegd wordt. Zelfs als we beiden Nederlands spreken. Vaak kunnen we die een ander prima verstaan, en soms lukt dat minder goed. Als de boodschap dan steeds op dezelfde manier herhaald wordt, dan gebeurt er eigenlijk hetzelfde als “2 glazen droge witte wijn” bestellen op een terras in het buitenland.

Flexibeler communiceren helpt! Als je leert wat je eigen voorkeuren zijn en hoe je kan observeren wat de voorkeuren van de ander zijn dan ontdek je de beste manier om ze te benaderen. Zo kan je misverstanden voorkomen en ook ombuigen als het toch zover is gekomen.

Wil jij dat ook?

Ontdek de kracht van PCM in de basistraining

Reacties zijn gesloten.